دليل اشک شيعيان
از دلايل گريه شيعيان حضرت امام حسين(عليهالسلام) در شهادت او، همين بستگي و پيوند ذاتي است. اين واقعيت در روايتي از امام صادق(عليهالسلام) بدين گونه آمده است كه فرمود: «شيعيان ما از ما هستند، چرا كه از سرشت ما خلق شده و به نور ولايت ما آميخته، و به امامت ما دل خوش داشته و ما نيز به پيروي و دوستي آنان راضي هستيم.مصيبت هاي ما به آنان سرايت مي كند و رنج و گرفتاري ما آنان را مي گرياند و اندوه ما آنان را اندوهگين مي سازد و نيز شادماني و سرور ما آنان را شادمان مي كند، ما نيز از حال آنان با خير و با آنان هستيم و رنج و پريشاني آنان ما را رنجيده خاطر مي سازد. آنان از ما جدا نمي شوند و ما نيز از آنان.»
آنگاه فرمود: «بار خدايا! شيعيان ما از ما هستند، پس هر كس مصيبت هاي ما را ياد كند و به خاطر بيدادگري هايي كه در راه حق و عدالت بر ما رفت بگريد، خداوند چنين انساني را به آتش دوزخ نمي سپارد.»
و از اميرمؤمنان(عليهالسلام) است كه فرمود: «ان اله تبارك و تعالي... اختارنا و اختار لنا شيعه ينصروننا و يفرحون لفرحنا و يحزنون لحزننا و يبذلون اموالهم و انفسهم فينا، اولئك منا و الينا؛[3] خداوند ما را براي خود برگزيد و براي ما شيعياني برگزيد كه اهداف بلند ما را ياري مي كنند، در شادماني ما شادمان و در اندوه ما اندوهگين مي گردند، جان و مال خويش را در راه آرمان هاي توحيدي ما نثار مي كنند؛به راستي كه آنان از ما هستند و به سوي ما مي شتابند...»[4]
در مجلس عزاداري امام صادق(عليهالسلام)
امام صادق(عليهالسلام) براي بزرگداشت شهادت حسين(عليهالسلام) مجلسي برپا كرده بودند و در آن از ابوهارون خواست تا همان گونه كه خودشان بر حسين(عليهالسلام) سوگواري مي كنند، در حضورش با مرثيه سرايي به سوگواري بپردازد كه او نيز ضمن اشعاري حزن انگيز گفت:
امرر علي جدث الحسين فقل لاعظمه الزكيه
بر شهادتگاه حسين(عليهالسلام) گذر كن و به استخوان هاي پاك و مطهرش بگو...
... صداي گريه امام صادق(عليهالسلام) بلند شد و ابو هارون ازادامه مرثيه خودداري كرد.
در حالي كه او مرثيه سرايي ميكرد، سيلاب اشك امام صادق(عليهالسلام) راامان نمي داد تا سرانجام به دستور آن حضرت بندهايي از اين قصيده را خواند كه:
يا مريم قومي و اندبي مولاك و علي الحسين فاسعي بيكاك
اي مريم! اي بانون بزرگ! بپا خيز و بر حسين(عليهالسلام) نوحه سرايي كن و مرا در نثار اشك گريه و سوگواري بر سالار خوبان همنوايي نما... .
امام صادق(عليهالسلام) خود به شدت ميگريستند و خاندانش با شنيدن اين جملات گريستند و فرياد يا ابتاه... فضاي خانه را پر كرد.