همینکه سمت نگاهش به قتلگاه افتاد
دلش شکست و دوباره به آه آه افتاد
دوباره زلزله ای بین بارگاه افتاد
اگر غلط نکنم کوه صبر راه افتاد
ولی چه کوه عجیبی چقدر خم شده است
چقدر دور و برش رشته کوه کم شده است
ادامه شعر را درادامه مطلب بخوانید
کوچه به کوچه پشت نی از بس دویده ام
باور نمی کنم سر قبرت رسیده ام
مهمان خسته آمده از جا بلند شو
دیگر توان نمانده مرا قد خمیده ام
چشمی نمانده تا که تماشا کنم تو را
سویی نمانده بهر من ای نور دیده ام
شاید نمی شناسی مرا پیر تر شدم
من زینبم که داغ غمت را کشیده ام
لطفی کن و کنار خودت دفن کن مرا
دیگر حسین به جان خودت من بریده ام
خواهر نداشتم که پرستاری ام کند
مادر نداشتم که مرا یاری ام کند
این بي كسي خلاصه به بی مادری نشد
بابا نبود رفع گرفتاری ام کند
تنها جفای همسر من قاتلم نشد
اصلاً کسی نبود که دلداری ام کند
ادامه شعر را در ادامه مطلب بخوانید
کبوترای آسمون
کبوترا تو آسمون بالاشونو به هم دادند
رو پیکر امام جواد مانع نور آفتابند
کبوترا که سایبون به پیکر مولا بودید
سوالم از شما اینه تو کربلا کجا بودید
دفتر هاشور
ای یوسف من مردم وروی تو ندیدم
واز هجر تو جامه صبرم بدریدم
تاکی بنشینم به رهت ای گل زهرا
من طعم فراقت به لب خود بچشیدم
ادامه شعر را در ادامه مطلب بخوانید