زینب ع الزهرا ع

زینب ع الزهرا ع.  

  دموع العین تهمل دمع بجفاچ   

  ننوح اعلیچ وانون یاحزینه

.کلف یصعب علینااهوای فرگاچ  

گلبی اعلیچ مابطل ونینه

..شلنا بالعمر یمه بلایاچ..

شیفید الدمع لودم بچینه..

من اذکردلالچ ذاک و ارباچ..

وذیچ ایامنه المرت علینه

..چنه ازغار واتوسدنه یمناچ ..

یتامه من بعد عینچ صفینه..

علمینه ییمه اشلون ننساچ ..

ورسمچ بالگلب مطبوع بینه..

الموت اویالفجر غفله تعناچ..

ولحگ ضعنچ عله باجی الضعینه.

گولی الیا وکت نبقی انتریاج

  ونرش دربچ ورد یوماالتجینه 

الشاعر عوادالرویشداوی ابوضیاء 

ام ابیها

ام ابیها

بچت زینب وصاحت ام ابیها

ارید امی الحنینه        ام ابیها

تنجی بالقیامه          ام ابیها

الیحبها ما یطب نار السریه

 
الشاعر ابوضیاء الرویشداوی

یمای

یمای

اظلن دوم انوح اعلیچ   یمای

وحیده ابدارچ ولا بشر یمای

بضراعه علیه الموت   یمای

 ویگللی الموت الچ عگب الزچیه

الشاعر ابوضیاء الرویشداوی

هوسه لسیده معصومه

هوسه لسیده معصومه

ذا عاداک الزمان وضیگ اعلیک الفضا ..

صفی نیتک یاموالی واعتنی الاخت الرضا

وگلها احلفچ بالزچیه وبعلی مرتضی

کل صعبه التکلف تگضیها..

الشاعر عوادالرویشداوی ابوضیاء

علی من

علی من

یصاحب عجل ابفرجک    علی من

  وانا  من  الهم تره صایر    علی من

   یمهدی تدری اندبنک       علی من

عله هذا المصاب الصار بیه

الشاعر عواد ابوضیاء الرویشداوی